از نظر لغوی به دو یا چند نفر که زیر یک سقف باشند یا اتاق یا خانه آنها متصل یا نزدیک به هم باشد، lهمسایهr میگویند. در قرآن، کلمه lجارr به معنای همسایه آمده که مصدر آن lجوارr و به معنای همسایگی است. از نظر عرفی نیست ازآنجایی که همسایگی و مفهوم آن، عرفی است نمیتوان بهطور معین گفت که به چه کسانی lهمسایهr گفته میشود. برخیها اهالی یک محله یا یک روستای کوچک را همسایه میدانند. در شهرهای بزرگ و کوچک و در جوامع مختلف، دایره همسایه با توجه به عرف آن مناطق تغییر میکند. در برخی روایات براساس عرف آن زمان، دایره همسایگی به چهل دیوار محدود شده است. امیرمؤمنان علی(ع) میفرماید: والجوار اربعون دارا من اربعه جوانبها؛ تا چهل خانه از چهار طرف همسایه بهشمار میآیند

http://www.daadfar.org